8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, dava konusu taşınmaz üzerindeki mevcut sınırların Espiye Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ilgili dava dosyasının icrası kapsamında icra memurlarınca oluşturulduğuna, suçun oluşmadığına ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, Espiye Asliye Hukuk Mahkemesi ilgili dava dosyası ile icra dairesi dosyasının eldeki dosya kapsamına alınarak incelenmesinin gerektiğine, eksik inceleme ile sonuca gidildiğine ilişkindir.

Dava konusu olay, sanığın tel çekmek ve kendi arazisine dahil etmek suretiyle katılanın arazisinin bir bölümüne tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması kaşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli kararına yönelik sanık ve cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.