11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2015 tarihli ve 2009/780 Esas, 2015/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2015 tarihli ve 2009/780 Esas, 2015/28 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.01.2017 tarihli ve 2016/12117 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2017 tarihli ve 2017/318 Esas, 2017/1379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiş ve karar 20.10.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanığın, İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/142 Esas, 2022/768 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde işlediği, tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ve bu kararların 03.11.2022 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

5.Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/1644 Esas, 2022/1801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynen açıklanarak, sanık hakkında: 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafinin temyiz istemi; belgelerin hırsızlık sonucu mücbir sebep nedeniyle ibraz edilememesi, buna ilişkin tanık dinletme taleplerinin kabul edilmemesi nedeniyle adil yargılanma haklarının ellerinden alınması ve sanığın suç kastı ile hareket etmemesi nedenleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 2005 takvim yılına ait defter ve belgeleri 05.11.2007 tarihinde tebliğ edilen istem yazısı ile istenmesine rağmen yasal süresi içinde ibraz etmeyerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2.Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiş, ibraz edememesinin nedeninin iş yerinde yapılan hırsızlıktan kaynaklandığını, belgeleri saklama kastının olmadığını beyan etmiştir.

3.Vergi Dairesince hazırlanan vergi suçu raporunun, istem yazısının ve tebliğ belgesinin dosya arasında olduğu görülmüştür.

4.Sanığın savunmasına konu hırsızlık ile ilgi soruşturma bulunmadığı tespit edilmiş, iş yeri merkezinin suç tarihinde faal olmadığına ilişkin belgelerin dosyaya sunulduğu anlaşılmıştır.

5.Mahkemesince sanığa etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabilmesi için Vergi Dairesince hesaplanan kamu zararı iletilmiş sanık tarafından maddi durumu iyi olmadığı için bu zararın karşılamayacağı beyan edilmiştir.

6.Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve denetim süresi içerisinde kasten işlediği suçlar nedeniyle verilen cezaların kesinleşmiş olduğu kabul edilerek açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.10.2017 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 23.08.2021 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek ve suç tarihinin istem yazısının 05.11.2007 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle 21.11.2007 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık müdafiinin temyiz itirazları yönünden; mahkemece hırsızlık suçuna ilişkin soruşturmanın mevcudiyetinin araştırılması olması ve sanığın bu olaya ilişkin emniyette ve savcılıkta ifade vermediğini beyan etmiş olması karşısında, yasal unsurları itibariyle oluşan suç yönünden verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Diğer temyiz nedenleri yönünden; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçelir kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/1644 Esas, 2022/1801 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.