8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2015 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2.Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2015/605 Esas 2016/88 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sanıkların temyiz istemi, isnat edilen suçlamalar ile ilgileri olmadığı, atılı suçu işlediklerine dair somut ve inandırıcı herhangi bir delil bulunmadığı, eksik soruşturma ile usul ve esas yönünden hukuka ve hakkaniyete aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

1.Dava konusu olay, ... numaralı hattan arayarak "Bankalardaki kredi dosya masraflarının ve kredi kart aidatlarının tahsilatının yapılmasına aracılık ettiklerini, kredi kart bilgilerine ihtiyaç olduklarını, bu işlem için de kredi kartından 500,00 TL çekmeleri gerektiğini, işlemler bitince bu parayı iade edeceklerini" söyleyerek katılan kredi kart bilgilerini öğrendikten sonra bilgisi ve rızası dışında hesabından 1.000,00 TL'lik alışveriş yapıldığı, sanıkların Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2.Katılan 23.01.2015 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek bilgisi dışında kredi kartından harcama yapıldığından bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.

3.09.02.2015 tarihli tutanak içeriğinden ... numaralı hattın ... adına kayıtlı olduğu tespit edilmiştir.

4.Sanık ..., ... iletişim isimli şirketi sanık ... birlikte kurdukları ancak 2 ay faaliyet gösterdikten sonra kapattıklarını, kredi kartlarının masraf ve tahsilatı konusunda danışmanlık hizmeti verdiklerini, hattın ... bilgisi dahilinde açıldığını, kart bilgilerini almadıklarını ifade etmiştir.

5.Sanık ..., hazırlık aşamasında e ticaret satışı yapmak için ... internet sitesini sanık ... ile birlikte kurdukları, 22.01.2015 tarihinden şirketten ayrıldığı, sanık ...'ın kendi adıma hat aldığı, müşterileri arayarak kart bilgilerini öğrenip alışveriş yaptığını, bilgisi dışında çıkarıldığını beyan ederken, yargılama aşamasında hat çıkarılmasına ilişkin sözleşmedeki imzanın kendisine ait olduğu, ancak hattın kontrolünün kendisinde olmadığı, hattı fax yolu ile açtırdıklarını beyan etmiştir.

Tebliğname yönünden;

Sanıklar 23.11.2015 tarihli talimatla alınan savunmalarında zararı gidermek istediklerini söyledikleri halde hüküm tarihine kadar geçen sürede herhangi bir şekilde zararı giderme girişiminde bulunmadıkları, hükümden sonra 12.04.2018 tarihli dekont ile katılan hesabına sanık ...'nin 1.000,00 TL gönderdiği dosyaya sunulan dekont örneğinden anlaşılmışsa da etkin pişmanlık indirim şartları oluşmadığından tebliğamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemitşir.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanıkların yetkilisi oldukları firma tarafından aranarak kredi aidatlarının iadesi konusunda yardımcı olmak üzere katılan kredi kart bilgilerini öğrendikten sonra kredi kartı hesabından bilgisi ve rızası sışında harcama yaptıkları anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak Sanıklar hakkında 4 gün karşılığı adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında kanun maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi hukuka aykırı ise de, bu hususların 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2015/605 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükmün dördüncü paragrafına "verilen 4 gün adli para czeasının günlüğü 20 TL den..." ibaresinden sonra gelmek üzere "...TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca...'' ibaresinin yazılması sureti ile hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.