11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2015/296 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

1.Son ciranta tarafından bankaya ibraz edilen dava konusu çekte keşideci imzasının farklı olması nedeniyle ödeme yapılmadığının bildirilmesi üzerine başlatılan soruşturmada, çekte ilk ciranta olan sanık hakkında üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştr.

2.Sanık, söz konusu çeki ...'a kendisinin verdiğini kabul etmiş, sebze meyve sattığı Adnan isimli kişiden çeki aldığını söylemiş, ancak Adnan isimli kişinin açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediğini beyan etmiştir.

3.Dosya arasında bulunan bilirkişi raporuna göre; çekin tamamen sahte olduğu belirtilmiş, çekin ön yüzünde bulunan imza ve yazıların sanık ve tanıkların eli ürünü olmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

4.Mahkemece, sanığın hayatın olağan akışına uygun olmayan savunması, bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2015/296 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.