11. Ceza Dairesi

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 09.01.2018 tarihli ve 2015/559 Esas, 2018/78 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KD-2023/70675 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ve süre aranmayan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.12.2014 tarihli ve 2013/184966 sayılı tebliğnamenin, sanık ...'ye Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmeyerek sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ve kararın kaldırılarak tebliğname tebliğ edildikten sonra karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE

1.Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince verilen 09.01.2018 tarihli düzeltilerek onama kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne ilişkin 07.09.2023 tarihi arasında zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.10.2007 tarihli ve 2007/10-226 Esas, 2007/215 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerinde sonuç doğurabilecek görüş içermesi hallerinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamenin, sanık veya müdafii ile katılan veya vekiline tebliğ olunması gerektiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/184966 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasının talep edildiği ve tebliğnamenin sanığın son beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan Yunus Emre Mah. 4178 Sk. No:37/1 Karabağlar/İzmir adresine 21.07.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edildiği, ancak sanığın tebligat tarihi itibarıyla Bandırma 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması nedeniyle bu tebliğin usulsüz olduğu, tebliğname usulüne uygun tebliğ edilmeksizin karar verilmesi ve sanığın tebliğnameye cevap hakkının kullanamaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 09.01.2018 tarihli ve 2015/559 Esas, 2018/78 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3.18.07.2023 tarihinde tebliğnamenin usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği anlaşılmakla; dosya yeniden ele alınıp incelenerek gereği düşünüldü:

4.İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2013 tarihli ve 2012/280 Esas, 2013/152 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından adli para cezasına mahkumiyete ilişkin sırasıyla ''50 GÜN'' ve ''1000 TL'' ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla ''40 GÜN'' ve ''800,00 TL'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,