11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2015 tarihli, 2015/14469 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Ankara Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/377 Esas, 2015/566 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi, mahkumiyet hükmünü kamuya yararlı bir işte çalışarak infaz etmek istediğine ilişkindir.

1.Suç tarihi olan 16.12.2014 günü seyir halindeyken kolluk görevlilerince durdurulan sanığın, hakkında başka suçlardan yakalama emri bulunması nedeniyle ... adına tanzim edilen ve üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sürücü belgesini ibraz ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık suça konu sürücü belgesini araç kiralamak için taşıdığını savunarak suçunu ikrar etmiştir.

3.Soğuk mühür ihtiva eden suça konu sürücü belgesi Mahkemece gözlemlenmiş, bu gözleme göre aldatıcılık niteliğinin bulunduğu tespit edilmiş, ekspertiz raporuna göre de sürücü belgesinin tümüyle sahte olduğu belirlenmiştir.

4.Mahkemece sanığın sahte sürücü belgesi ile birlikte suçüstü yakalanması, savunması ve tutanaklar gözetilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği; sanığın sabıka kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/73 Esas ve 2006/296 Karar sayılı 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine daha az cezaya hükmolunan Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/302 Esas ve 2007/810 Karar sayılı mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınması hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/377 Esas, 2015/566 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine " Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/73 Esas ve 2006/296 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünden dolayı tekerrür şartları oluştuğundan, TCK' nın 58 inci maddesinin 6 ncı ve 7 nci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine ve aleyhte temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.