12. Ceza Dairesi

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 647 sayılıKanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddine, ancak;

Kız kardeşinin kayınpederinden kalan iki katlı metruk evi kardeşi, kardeşinin tuttuğu işçiler ile birlikte balyoz marifetiyle yıkmaya çalışan ...'nin tavanı destekleyen direğe vurarak üzerine göçen evin yıkıntıları altında kalıp hayatını kaybettiği olayda, sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olduğu, bu nedenle de 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden belirtilen maddedeki şartların neden oluşmadığı karar yerinde irdelenmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle söz konusu maddenin uygulanamayacağı belirtilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

1.Suç tarihine göre temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi gereğince 450 TL den fazla olamayacağı gözetilmeden 489 TL olarak belirlenip sanığa fazla ceza tayini,

2.Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve miktarı, sanığın zararı giderip gidermediği gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken zararın giderilip giderilmediği irdelenmeden sanık hakkında düzenlemenin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.