9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2018/15 Esas, 2018/307 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/2518 Esas, 2018/2235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin iddia ettiği olayı hemen değil olaydan iki gün geçtikten sonra suç duyurusunda bulunduğunu, sanığın mağdurenin rızası ile evine gittiğini, sanığın ilişki sırasında kayıt alması sebebiyle mağdurenin kaydın yayınlanma ihtimaline karşı duymuş olduğu kaygı nedeniyle şikayetçi olduğunu, bu hususu 18.12.2018 tarihli şikayetinden vazgeçme dilekçesinde ve 05.04.2018 tarihli duruşmada açıkça belirttiğini, dosya kapsamında bulunan CD kayıtlarının kati delil olarak değerlendirilemeyeceğini, bu CD'lerin çözümüne dair bilirkişi raporunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair beyanların da mağdure beyanları ile çürütüldüğünü ileri sürülerek kararın bozulması talebine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; ''Sanık ... *** ile mağdur ... ***nin olay tarihinden önce arkadaşlık kurdukları ve mağdurun rızası dahilinde birden çok kez cinsel ilişkiye girdikleri, yargılamaya konu olaydan önce mağdurun sanığa başka birisi ile evleneceğini söyleyip ayrılmak istediğini belirterek ilişkisini tek taraflı sonlandırdığı, olay günü sanık ile mağdurun telefon görüşmelerinden sonra mağdurun evinde buluşmaları hususunda anlaştıkları, sanığın mağdurun evine gelince mağdur ile rızası dışında zorla cinsel ilişkiye girdiği, söz konusu durumun mağdurun soruşturma aşamasındaki tutarlı ifadeleri ve söz konusu ifadeleri ile uyumlu gerek bilirkişi tarafından verilen görüntü çözümleri ve mahkemece tutulan izleme tutanağı ile cinsel ilişki anını gösterir kamera kayıtları ile sabit olduğu, tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdurun rızası olmaksızın kendisiyle cinsel ilişkiye girdiği, ilişki anına ilişkin görüntüleri telefonla kaydettiği hususlarının sabit olduğu, sanığın üzerine atılı mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan sabit olan eylemine uyan TCK'nın 102/2 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suçun işlendiği yer ve zaman birlikte değerlendirilmekle takdiren alt sınırdan uygulama yapmak suretiyle 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni sayılarak cezasından TCK'nun 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın, 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Mahkemenin dosyada mevcut görüntü içeriklerinden eylemin mağdurenin rızası dışında gerçekleştiği ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/2518 Esas, 2018/2235 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.