9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1....

2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/495 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının a ve d bendi, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 ncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1979 Esas, 2022/2122 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ...

Müdafii Temyiz İstemi

Mağdure ile sanığın birbirleriyle telefonla görüştüklerini, mağdurenin kendi isteği ile sanığın evine geldiği, birlikte alkol alıp ilişkiye girdikleri, adli tıp kurumu raporunda sonuç kısmında sperm hücresi görülmediğinin yer aldığı, her ne kadar mağdurenin yüzde 97 zihinsel engelli olduğu belirtilmişse de, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporunda zeka geriliğinin orta derecede olduğunun belirtildiği, sanık tarafından bu durumun anlaşılamadığı, sanığın suç kastının olmadığı, engelli olduğunu bilmeden ve bilebilecek durumda olmadan kendi rızası ile kendisiyle görüşmek isteyen mağdure ile birlikte olduğunu beyan ederek her iki suçtan verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Sanık ...

Müdafii Temyiz İstemi

Sanık ...’ın atılı suçları işlemediğini, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı hiçbir delille ispatlanamadığını, tarafların DNA incelenmesinde DNA miktarının azlığı, oransızlığı veya bütünlüğünü kaybetmiş olmasından kaynaklanabilecek sebeplerden dolayı mukayese için uygun nitelikte DNA profili elde edilemediği, mağdure hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30.05.2022 tarihli raporunun çelişkili olduğunu, yeniden rapor aldırılması gerektiğini beyan ederek kararların bozulmasını talep etmiştir.

C. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi Sanıklar hakkında asgari hadden ceza tayin edilip, takdiri indirim sebeplerinin uygulanması ile bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi gerekçesinde;' 'Sanıkların tevilli ikrarları, müdahil ve tanık anlatımları, keza; İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 15/10/2021 tarihli raporu, keza; suça elkonulmasına yönelik polis tutanakları gibi maddi delillerle de desteklenmesi nedeniyle sanık savunmalarına üstün tutulan mağdur ... ****un, 19/05/2021 tarihli beyanına göre; sanıklardan Yeter'in, daha evvelinden bir vesileyle tanıdığı mağdur ...'ı bir kaç kez kendi evine götürüp burada ağabeyi sanık ... ile birlikte para karşılığı onula normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, 17.05.2021 gününe gelindiğinde; o gün sanık ... in mağdura telefon açarak evine davet ettiği, mağdur da bu daveti kabul ederek ... dolmuş durağına geldiği, çok geçmeden; sanık ...'ın, bir taksiyle söz konusu durağa gelerek mağduru alıp eve götürdüğü, daha sonra burada ona önce bira içiren abi kardeş sanıkların, ardından sırayla onunla normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, ilişki bitince de her zaman olduğu gibi ona bir miktar para verdikleri, parayı alan mağdur gitmek istediği ancak sanıkların kapıyı kilitlemek suretiyle onun gitmesine izin vermedikleri gibi dışarıyla iletişim kurmaması için mağdurun cep telefonunun sim kartını kırdıkları, 18.05.2021 günü de sanıkların mağdureyle aynı şekilde cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmış'' hükümler kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1979 Esas, 2022/2122 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.