4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı ... yönünden davanın reddine, davalılar ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacılar vekili; davalılardan ...'nun kullandığı aracın 24.06.2012 tarihinde, davacıların murisine çarptığı ve ölümüne neden olduğunu, davalılardan ... ve ...'in aracın işleteni ve maliki olarak sorumlu olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müteveffanın eşi ... için 60.000,00 TL, çocukları ... için 40.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL, müteveffanın annesi ... için 35.000,00 TL, kardeşleri ... için 20.000,00 TL, ... (...) için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL ve ... için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 275.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı ... vekili; kazanın oluşunda davalı araç sürücüsünün kasıt veya ihmalinin bulunmadığını, kusur durumu ve davacıların desteğinin geliri dikkate alındığında talep edilen manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ...; dava konusu kazaya ilişkin ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, talep edilen manevi tazminat miktarlarının yüksek olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ...; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini ve talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.12.2015 tarihli ve 2013/187 Esas, 2015/509 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL olmak toplam 67.500,00 TL manevi tazminatın 24.06.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verdi.

. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 18.02.2019 tarihli ve 2016/5940 Esas, 2019/1630 Karar sayılı ilamı ile "Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.Davalılar hakkındaki dava, KTK.’nun 3. ve 85. maddeleri ile BK.’nun 41. maddesi uyarınca, zarara neden olan aracın maliki, işleteni ve sürücüsü sıfatıyla açılmıştır.... plakalı araç maliki davalı ... ile aracın işleteni ...'un birlikte sorumlu oldukları, ceza yargılaması sırasında araç maliki ... ve davalı sürücü ...'in beyanlarına göre ...'in araç işleteni olduğu gerekçesi ile aleyhine hüküm kurulmuş ise de, mahkemece emniyet müdürlüğünden gelen yazı cevabına göre aracın kayıt malikinin davalı ... olduğu, servis işini kardeşi ... ile birlikte yaptıklarının beyanlar ile doğrulandığının anlaşılması karşısında davalı ... yönünden, servis işletmeciliği ile ilgili vergi kayıtları, SGK kayıtları, ticari defterlerin incelenmesi ve davalı ...'un yolcu taşıma şirketi ile irtibatının ne olduğu tespit edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı itibariyle yapılan inceleme neticesinde; 24.06.2012 tarihinde davalı ...'nun kullandığı ...plakalı araç ile davacıların murisine çarptığı ve ölümüne neden olduğu, meydana gelen kazada davalı sürücü ...'nun tam kusurlu olduğu, davalı 34 BE 1503 plakalı araç maliki ...'in ise KTK 85. Madde kapsamında sürücüyle birlikte sorumluluğunun bulunduğu anlaşılmakta ise de, araç işleteni olduğu ileri sürülen davalı ...'in ise vergi dairesi yazı cevabı ile 2003-2006 yılları arasında şehir için ve banliyö yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunduğu, diğer davalı kardeşi ...'in 2010-2013 yılları arasında personel, öğrenci vb.grup taşımacılığı faaliyetinde bulunduğu, bozma konusu olan davalı ...'un vergi kaydının 2006'da sonlandığı, aracın diğer davalı ile birlikte işletildiğine, bu şekilde kazada sorumluluğunun bulunduğuna dair delil bulunmadığı..." gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalılar ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL, davacı ... için 2.500,00 TL olmak toplam 67.500,00 TL manevi tazminatın 24.06.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verdi.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminat miktarlarının yetersiz olduğunu ve davalı ...'in araç işleten sıfatını haiz olup diğer davalılarla birlikte müşterek ve müteselsil sorumlu tutulması gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41, 45 ve 47 nci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 ve 90 ıncı maddeleri.

3.Değerlendirme Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.