9. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/36 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci madde yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile tekraren ikinci fıkrası ve beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/36 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2016/6663 Esas, 2020/5845 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli kısa hükümde müsnet suçtan mahkûmiyet kararı verilmesinin ardından hazırlanan gerekçeli karar içeriğinde dosyayla ilgisi olmayan başka bir dosyaya ait iddianameye yer verilmesi suretiyle karışıklığa sebebiyet verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2021/73 Esas, 2021/193 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde belirtilen suçla ilgili yargılama yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan diğer suçların da bu suçlarla bağlantılı olduğu dikkate alındığında, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 5 inci ve 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

4.Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/131 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 103 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.09.2022 tarihli ve 9-2022/110953 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Temyiz dilekçesinin, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında iki defa mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, mağdurenin beyanları arasında çelişkiler bulunduğuna ve hayatın olağan akşına aykırı olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

Olay günü suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın, okulun bahçesinde arkadaşını ve arkadaşının annesini beklemekte olan mağdureyi aşıklar tepesi olarak bilinen yere davet ettikleri ancak mağdurenin bu isteği geri çevirmesi üzerine; temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın “elimizde fotoğrafların var onları ailene gösteririz” diyerek tehdit etmesi üzerine berabar aşıklar tepesi olarak bilinen yere gittikleri, aşıklar tepesi olarak bilinen mevkide suça sürüklenen çocuk ...'in mağdureyi tuttuğu ve üzerinde bulunan gömleğin düğmelerin kopararak mağdurenin vücudunu öptüğü, göğsünü ve bacaklarını ellediği, mağdurenin kaçmaya çalıştığı ancak başaramadığı, bu kez bağırmak istediği ancak suça sürüklenen çocuk ...'in eliyle mağdurenin ağzını kapattığı, daha sonra ...'ın gelerek Sezer'in elinden tutarak mağdureyi ayırdığı, daha sonra suça sürüklenen çocuk ... ve ...'ın birlikte mağdureyi Necip köyü minibüs durağına kadar götürüp bıraktıkları şeklinde olay kabul edilmiştir.

1.Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraatine yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verildiğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmüştür.

2.Bozma içeriğine göre Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/131 Karar sayılı karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi. Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.