4. Hukuk Dairesi

Davacılar Y.. C.. vd vekili Avukat N.. Ö. Ü.. tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 25/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız fiile dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar, davalının kendilerine hakaret ve tehditte bulunduğunu belirterek, manevi zararlarının tazminini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davacıların manevi zarara uğradıkları hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar ile davalı arasında meydana gelen olaylar nedeniyle Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda davalının hakaret ve tehdit suçlarını işlediği sabit görülmüş ve şartları oluştuğundan hükmün açıklanmasının geri brakılmasına karar verilmiştir.

Davaya konu olayda; davalı hakkındaki ceza dosyalarında toplanan deliller ile eldeki dava dosyasında mevcut deliller nazara alındığında, davalının davacılara hakaret ve tehditte bulunduğu sübuta ermiştir. Dolayısıyla davacıların manevi zarara uğradığında kuşku yoktur. Mahkemenin ret gerekçesi, ancak manevi tazminatın takdirinde indirim nedeni olabilir. Davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmemiş olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.