4. Hukuk Dairesi

Davacılar Y.. D.. vd. vekili Avukat tarafından, davalılar A.. B.. vd. aleyhine 30/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız el koyma nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait küçükbaş hayvanlara kaçakçılık iddiası ile kolluk güçlerince el konulduğunu ve yapılan ceza yargılaması sonucunda üzerine atılı suçtan beraatine ve yedieminde bulunan hayvanların kendisine iadesine karar verildiğini, buna rağmen iadenin gerçekleşmediğini ileri sürerek, bu süreçte mahrum kalınan kazancın davalılardan tazminini talep etmişlerdir. Davalılar ise; davanın husumet ve zamanaşımından reddi gerektiğini, ayrıca yediemine teslim edilen hayvanların iade edilmemesinde kusurları bulunmadığını, yedieminin malları iade etmediğini savunarak davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak kısmen kabul kararı verilmiştir.

Davaya konu olayda; davacılara ait 130 adet büyükbaş hayvana kaçak oldukları iddiası ile 24/04/1999'da tarihinde kolluk güçlerince el konulmuş ve yediemin olarak dava dışı R.. T..’ye teslim edilmiştir. Ceza dosyasında yürütülen yargılama sırasında yediemin” ... hayvanların kendisine teslim edildiği ancak ödeme yapılmadığı, teslimden sonra hayvanlarda hastalık çıktığını ve ölmeye başladığını, karakolu bildirimde bulunduğunu ancak birşey yapılmadığını beyanla yedieminlik görevinin başkasına verilmesini” talep etmiş, mahkeme tarafından da yediemin hakkında yedieminliği suistimal suçundan dolayı savcılığa suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, yediemin hakkında suç duyurusunda bulunulup bulunulmadığı ve bulunulmuşsa sonucu da araştırılarak, el konulan hayvanların sahibine fiilen teslim edilip edilmediği, bu konuda müracaatı olup olmadığı tespit edilmelidir. Söz konusu hayvanlar davacıya teslim edilmemiş ise, el koyma tarihindeki değerleri ceza dosyası keşif zaptı da dikkate alınarak belirlenmeli ve davacının zararı hesaplanmalıdır. Öte yandan davacının denetim sırasında el konulan hayvanlara ait menşe şehadetnamesini ibraz edememesi ceza mahkemesi kararının 22/11/2004 tarihinde kesinleşmesine rağmen aradan uzunca bir zaman geçtikten sonra 30/04/2012 tarihinde eldeki bu davayı açması gibi davacı kusurları birlikte değerlendirildiğinde zararın artmasında müterafik (bölüşük) kusuru bulunduğu açıktır. Bu durumda, hükmedilecek tazminat miktarından BK. 42, 43 ve 44 maddeleri gereğince uygun miktarda indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.