4. Hukuk Dairesi

Davacı İ.. M.. vekili Avukat D. G..tarafından, davalılar Ö.. A.. vdl aleyhine 28/05/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Ö.. A..'a karşı açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalılara karşı açılan davanın reddine dair verilen 06/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava rucuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı idare, davalıların fiili ile yaralandığı iddia edilen dava dışı polis memurlarına 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rucuan tahsilini talep etmiş; mahkemece, davalılardan Ö.. A.. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarfından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu fiil nedeniyle yapılan ceza yargılaması sonucu verilen kararla, davalılardan E.. Ö..'nın dava dışı polis memuru Sacit'e tekme attığı, A.. Ö..'in kendisini zaptetmeye çalışan dava dışı polis memuru Halil İbrahim'in taksirle yaralanmasına neden olduğu belirtilmiş olmasına göre, bu davalılar için de dava dışı polisleri yaralamalarından dolayı tazminata hükmedilmesi gerekirken; yanılgılı gerekçeyle bu davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.