4. Hukuk Dairesi

Davacı Y.. Ş.. temsilcisi O.. Y.. tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 12/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. Davacı, davalının taksirle orman yangınına neden olduğunu, bu sebeple zarara sebebiyet verdiğini ileri sürerek maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosya kapsamından, olay tarihinin 26/08/2001 olduğu, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde davalının sanık sıfatıyla taksirle orman yangınına sebebiyet vermek suçundan yargılandığı, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü ve kararın 16/04/2009 tarihinde kesinleştiği, ceza dosyasında davacının katılan sıfatını aldığı, maddi tazminat talebinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Eldeki davada zamanaşımı süresi 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60/2. maddesi uyarınca ceza davasındaki zamanaşımı süresi olan 5 yıldır. Dava 12/04/2010 tarihinde açılmıştır. Dolayısıyla 5 yıl olan uzamış zamanaşımı süresi dolmuştur. Şu durumda, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.