4. Hukuk Dairesi

Davacı T.. A.. vekili Avukat .. tarafından, davalılar O.. K.. vd. aleyhine 04/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı O.. K..'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalı S.. K..'ın temyizine gelince; Dava haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, polis memuru olarak görevini yaptığı sırada davalıların kendisine hakaret ettiğini ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir. Mahkemece, davalıların davacıya direnip hakaret ettikleri gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davalılardan O.. K..'ın, polis memuruna direnme ve hakaret suçlarından yargılanıp ceza aldığı, davalı S.. K..'ın ise polis memuruna direnme suçundan yargılanıp ceza aldığı anlaşılmaktadır. Davalı S.. K..'ın davacı polis memuruna hakaret ettiği başka bir delil ile de ispatlanamamıştır. Şu durumda davalı S.. K.. yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.