10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 10.09.2008 tarihinde davalı ...Ş.'de işçi olarak işe başladığını, bu çalışması 11.03.2013 tarihinde işten ayrıldığı güne kadar eksiksiz çalıştığını, müvekkilinin bu çalışması esnasında işveren tarafından sigortalı yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini bildiğini, müvekkilinin internet üzerinden yaptığı incelemede sigorta primlerinin tam olarak yatmadığını, her ay yaklaşık olarak 10-15 gün eksik yatırıldığını fark ettiğini, 10.09.2008-25.09.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın yasal süreler içinde açılıp açılmadığının re'sen tetkiki ile görev, yetki, husumet ve hak düşürücü süre yönünde reddini talep ettiklerini, dava konusu uyuşmazlıkla ilgili olarak müvekkili kurumun tesis etmiş olduğu işlemlerde usul ve mevzuaat aykırılık bulunmadığından, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının davalı işyerinde 15.04.2009 tarihinde çalışmaya başladığı 16.11.2013 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının işyerindeki çalışmalarının düzenli olmadığını, davacının çalıştığı dönemde sigorta primlerinin çalıştığı günler karşılığı olarak eksiksiz yatırıldığını ve aksi iddialan kabul etmediklerini, davacı dilekçesinde 11.03.2013 tarihine kadar olan çalışmalarının eksiksiz olduğunu bildirirken bu tarihten sonraki çalışmalarının düzenli olmadığını kendisinin de kabul ettiği halde 25.09.2013 tarihine kadar eksiz çalıştığının tespitini talep etmesinin çelişki olduğunu belirterek, davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2014/47 E. 2016/419 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 10.04.2019 tarihli ve 2016/16837 E. 2019/3282 K. sayılı ilamında;Mahkemece öncelikle ücretsiz izin belgeleri ve iş yerine ait turnike kayıtları davalı iş yerinden celp edilmeli, davacının çalıştığı günler ile turnike kayıtlarının uyumlu olup olmadığı tespit edilmeli, davacının ücretsiz izin kullandığı dönemlerde iş yerine giriş ve çıkışının olup olmadığı kontrol edilerek davacı çalıştığı halde ücretsiz izinli gösterilip gösterilmediği belirlenmeli, davacının eksik bildirim yapılan günlerde ücretsiz izin kullandığı belirtildiği ve hizmet cetvelinde de eksik bildirim nedeninin ücretsiz izin olarak gösterildiği görüldüğünden 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde düzenlenen, eksik gün nedenlerinin belgeleriyle birlikte kuruma verilmesi yönündeki yasal zorunluluk karşısında eksik bildirim yapılan günlerle ilgili bilgi ve belgelerin Kuruma ibraz edilip edilmediği araştırılmalı, eksik bildirim yapılma nedeni tespit edilmeli, eksik günlerle ilgili bilgi ve belgeler prim bildirgeleri ile birlikte Kuruma sunulmamış ise eksik bildirim nedeninin kabul edilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeli, davalı iş yerine ait dönem bordroları celp edilmeli, talep konusu dönemde bildirimi yapılan çalışanlar arasından re'sen tanık tespiti yapılarak beyanları alınmalı, davalı iş yerinde kuru kayısı, kuru incir gibi kuru meyve işleme ve paketleme işi yapılmakta olup, aynı çevrede aynı işi yapan iş yerleri tespit edilerek çalışma şeklinin nasıl olduğu, sezonluk çalışmamı yapıldığı yoksa sürekli çalışma olup olmadığı hususları araştırılarak tespit edilmeli yönlerinden karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar;

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı iş yerinde 15.04.2009 - 16.11.2013 tarihleri arasında davalı Kuruma bildirilen 1651 günlük hizmeti dışında, 15.04.2009 - 31.12.2009 tarihleri arasında 8 gün, 01.01.2010 - 30.12.2010 tarihleri arasında 94 gün, 01.01.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında 65 gün, 01.01.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında 94 gün, 01.01.2013 - 16.11.2013 tarihleri arasında 165 gün olmak üzere toplam 426 gün daha bildirilmeyen hizmetinin bulunduğunun ve eksik bildirilen 426 gün davalı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kurum lehine vekalet ücreti verilmemesi gerektiği, davalı kurum vekili yeterli araştırma yapılmadığını belirterek mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmişlerdir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 10.09.2008-25.09.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 nci maddesi, 438.nci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 ncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Davacı ve davalı kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.