9. Ceza Dairesi

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/2842 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden ise, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sadece genel ifadelerle temyiz isteminde bulunulması gerekçe sayılmayıp, dava konusu olay ve dosya kapsamındaki bilgilere göre somutlaştırılan hususların gerekçe olabileceği dolayısıyla bütün dosyalar için yazılabilecek soyut ifadelerin gerekçe sayılamayacağı nazara alındığında, katılan Bakanlık vekilinin matbu ifadeler bulunup, dosya konusuyla alakalı herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz dilekçesinde sebep göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.