9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/291 Esas, 2020/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a)Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b)Cincel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) ve (d) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2020/1074 Esas, 2021/2266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının esas alınması gerektiğine, sanığın geçmişte de benzer olaylara karıştığına, kararın yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın öğrencisi olan katılan mağdureye karşı öğretmen-öğrenci ilişkisini aşacak şekilde başını tutup göğsüne yaslayarak saçlarını okşama, elini omzuna koyma, kolunu omzun atama, yanaklarını sıkma şeklinde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu, evlenme çocuk sahibi olma her şey bacak arasından ibaret değil, canım, aşkım şeklinde sözlerle cinsel taciz suçunu işlediği, kabul edilerek belirtilen suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin delil elde edilemediği gibi ders sırasında saçını tutma ve mesaj göndermek suretiyle kadınlar gününü kutlama eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair de delil elde edilemediğinden bahisle her iki suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine kararları verilmiştir.

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin çelişkili beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2020/1074 Esas, 2021/2266 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 2 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.