9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/181 Esas ve 2022/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2023/363 Esas, 2023/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II-TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin de beyanlarında ifade ettiği üzere sanığın olay anında alkol ve uyuşturucu madde etkisi altında olduğuna, bu hususta hastaneden alınan rapora itibar edilmemesine, sanığın ağrı kesici zannettiği madde sebebiyle bilinçli hareket etmediğine, sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda düzenlenen raporun hükme elverişli olmadığına, bir süre gözlem altında tutulması ve geçmişte yaşadığı ruhsal sorunların da dikkate alınarak rapor tanzim edilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi ve 34 üncü maddesinin birinci fırkasından faydalanması gerektiğine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece ''Sanık ile mağdurun anne oğul oldukları, sanık ile mağdurun 2021 aralık ayında aynı evde yaşamaya başladıkları, suç tarihi olan 22/05/2022 tarihinde sanığın Isparta ilinde ... isimli şahıs ile birlikte alkol aldığı ve yaşadığı yoğun baş ağrısı nedeniyle ...'nin verdiği ağrı kesici hapı kullandığı, sanığın ilerleyen zaman diliminde annesi ile birlikte yaşadıkları ikametlerine geri döndüğü, sanığın bir süre televizyon izledikten sonra mağdurun arkasından belinden sarıldığı, mağdurun sanığı kendisinden uzaklaştırması üzerine, sanığın mağduru kolundan çekip ikametin yatak odasına götürerek sırtüstü yatağa ittiği akabinde de mağdurun üzerine çıktığı, mağdurun bağırıp kurtulmak için çırpındığı, sanığın ise mağdurun ellerine vurarak mağdurun kıfayetlerini ve iç çamaşırını çıkarttığı, sonrasında sanığın penisini mağdurun vajinasına sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu...'' şeklinde kabul ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talebinin esastan reddedine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2023/363 Esas, 2023/292 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.