9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli ve 2020/131 Esas, 2020/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2020/1849 Esas, 2022/1036 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.03.2023 tarihli ve 9-2022/ 91951 sayılı temyiz isteminin reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanının göz ardı edilmesinin kanun amacına aykırı olduğuna, mağdurenin sanığa karşı suç isnadında bulunmasını gerektirecek bir sebebin olmadığına ve vekalet ücretine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Sanığın ve mağdurenin uzun yıllardır birbirlerini tanıdığı lise son sınıfta duygusal birliktelik yaşadığı, mağdure her ne kadar matematik çalıştırmak için abisinin evine götürdüğünü burada kapıyı kilitleyerek cinsel organını vajinasına soktuğunu 23.05.2016 günü olayın gerçekleştiğini iddia etmiş ise de, olayın üzerinden uzun bir zaman geçtikten sonra 10.08.2017 tarihinde sanıktan şikayetçi olduğu anlaşılmış; sanığın alınan ifadesinde, mağdureyle bir dönem ilişkilerinin olduğunun doğru olduğunu ancak cinsel birlikteliğinin olmadığını mağdurenin çelişkili davranışları nedeniyle ayrılması üzerine mağdurenin kendisini ''benimle evlenmezsen dava edeceğim'' şeklinde tehdit ettiğini beyan ettiği olayda dosya içerisindeki whatsapp mesajlaşmalarından rızaya dayalı bir arkadaşlık kurduklarının anlaşıldığı ancak iddia gibi bir cinsel istismar suçunu oluşturacacak bir olay yaşandığına dair delil olmadığı, görülmüştür...

Mağdurun on yedi yaşının içinde olup on sekizi doldurmasına 3 aylık bir süre kalmış olduğunun anlaşıldığı, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirmesinde mağdurun organ sokmak suretiyle cinsel saldırı gerçekleştiğini iddia etmişse de 21.03.2019 tarihli adli tıp raporunda; hymen anüler yapıda olduğu, eski,yeni yırtık olmadığı belirtilmiş bir adet doğal çentik görüldüğü nazara alındığında cinsel ilişkinin yaşandığına dair delil bulunmadığından reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun ve çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunun oluşmayacağı anlaşılmıştır." gerekçeleri ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verdiği anlaşılmakla, Tebliğnamenin temyiz isteminin reddi yönündeki görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2020/1849 Esas, 2022/1036 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.