4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, tebligat parçasında sanığın hangi komşusuna haber verildiğine dair isim ve imzanın, bu olmadığı takdirde de isim ve imzadan imtina edildiğine dair ibarenin yer almaması nedeniyle usulsüz tebliğ edildiği ve öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/348 Esas, 2015/1309 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 140 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri, suç işleme kastı bulunmadığına, mağdurun fuhuş yaptığını bilmediğine, kendisinin kullanıldığına, engelli ve sakat olduğuna, tedavi gördüğüne, ilaç kullanım raporunu dilekçe ekinde sunduğuna ve ilaçların etkisi altında bulunduğuna ilişkindir.

Sanık tarafından Suriye uyruklu bayanları fuhuş yaptırdığı ihbarı üzerine yapılan çalışmalar kapsamında Suriye vatandaşı olan mağdurla birlikte yaşadığı anlaşılan sanığın, cep telefonu ile irtibat kurarak buluştuğu erkek şahıslarla, mağdurun 100 TL karşılığında cinsel ilişkiye girmesi hususunda anlaşma yaptığı, belirlenen parayı teslim alıp, ilişkiye girmesi için mağduru şahıslarla birlikte gönderdiği ve bu suretle Suriye vatandaşı olan mağdurun çaresizliğinden yararlanıp, birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık ederek ve geçimini bu şekilde sağlayarak atılı suçu işlediği, mağdurun soruşturma beyanı, sanık savunması, tanıklar İ. F. ve S. Z.'nin anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemece kabul olunmuştur.

Sanık tarafından, temyiz aşamasında sunulan sanık hakkında düzenlenmiş olan ilaç kullanım raporunun tanı bölümünde “Bipolar mizac bozukluğu ve bipolar duygulanım bozuklukları.” ifadesine yer verilmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca “Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı.” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.