4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın yargılama aşamasında asker olduğu anlaşılmakla, 353 sayılı Kanun'un 20/1. maddesi hükmü göz önüne alınarak, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince askerliğin bitim tarihine kadar durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Kabule göre de; Sanığın eyleminin “ katılanların ikametinde bulunan telefonu ve katılan Aynur’un işyeri telefonunu birden fazla kez ve ısrarla arayarak katılanları rahatsız ettiği” biçiminde olduğunun kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık M.. A.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.