8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2.Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 6 ay ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; cezayı kabul etmediği gibi sebeplere ilişkindir.

Dava konusu olay, sanığın parka ait istinat duvarı üzerine elbise çantası içerisine koyduğu el yapımı patlayıcı düzeneği yerleştirdiği ve ihbar üzerine polisler tarafından el yapımı düzeneğe müdahale ederek patlamasını engellendiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

İddianamede müsaderesi talep edilen adli emanete kayıtlı bulunan eşyalar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05.08.2014 tarihli uzmanlık raporunda suça konu eşya da patlayıcı madde olduğunun bildirildiği olay tutanağı ve dosyadaki resimler birlikte değerlendirildiğinde suça konu eşyanın el yapımı patlayıcı madde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1.Oluş, tüm dosya kapsamı,olay tutanakları ve 05.08.2014 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı raporu, sanığın ikrarı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünde herhangi bir usul ve yasaya aykırılık olmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükmün (2.) maddesinde yer alan "120 gün" ibaresinin "5 gün"; ikinci fıkrada yer alan "100 gün" ibaresinin "4 gün"; üçüncü fıkrada yer alan "2.000,00 TL" ibaresinin "80,00 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.