8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... ve ... ile suça süreklenen çocuk ... hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan dava açılmıştır.

2.Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli kararı ile sanıklar ve suça süreklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3.Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin istinaf talepleri üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli kararı ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3.Suça süreklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği ise, suçun sübutuna ve suça süreklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'nın, sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile aralarındaki husumet nedeniyle, telefonla Pirin Köprüsü civarında buluşmayı kararlaştırdıkları, kararlaştırılan yere giden temyiz dışı sanık ...'ın kullandığı araçtan sanık ... tarafından ele geçirilemeyen tabanca ile temyiz dışı sanık ...'nın kullandığı araca doğru bir kaç el ateş edilmesi üzerine sanık ...'nın, temyiz dışı sanık ...'ın kullandığı araca doğru ele geçirilemeyen tabanca ile ateş etmesi suretiyle karşılık verdiği iddiasına ilişkindir.

2.Dosyası yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik edildikten sonra yargılama aşamasında birleştirilen suça sürüklenen çocuk ...'un, olay gecesi içerisinde bulunduğu temyiz dışı ...'ın kullandığı araçta yapılan aramada çok sayıda boş kovan ele geçirilmiştir.

3.Diyarbakır Polis Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 06.03.2013 tarihli ekspertiz raporunda, sanık ... Sadık Yapıcı'nın sağ el svaplarında atış artığına rastlanmış olup, olay yerinden ele geçirilen 8 adet boş kovanın iki farklı silahtan atıldıkları, olayda üç adet silah kullanıldığının tespit edildiği belirtilmiştir.

4.Sanık ...'in ikrar, suça sürüklenen çocuk ...'un ise tevil yollu ikrar içeren savunması olduğu anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanık ... ve suça süreklenen çocuk ...'un bulundukları araçlardan sanık ... Sadık Yapıcı'nın bulunduğu araca doğru ateş etmesi şeklindeki eylemlerinin silahla tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanıklar ile suça süreklenen çocuğun silahla ateş etmek şeklindeki tek bir eylemleri nedeniyle birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdikleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği, yerel mahkemece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükümleri kurulmuş olması nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan "karar verilmesine yer olmadığına" ibaresi yazılmak sureti ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen ekspertiz raporu, sanık ve suça sürüklenen çocuğa ait savunmalar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.