12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2, 51/1, 51/3. ile 179/2,51/1, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 15.5.2008 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden açıkça vazgeçtiği anlaşılmakla, katılan yönünden temyiz incelenmesine yer olmadığına,

Sanık müdafinin temyizine gelince;

Sanığın, olay tarihinde 311 promil alkollü şekilde kullandığı otomobili ile kaldırımda yürümekte olan katılana çarpması şeklinde meydana gelen olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi; ayrıca sanığın tam kusurlu olması ve katılanın yaralanmasının niteliğine göre temel cezanın asgari hadden ayrılarak tespiti gerektiği halde, sanığın temel cezasının alt sınırdan belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, eksik inceleme yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay tarihinde 311 promil miktarında alkollü şekilde kullandığı aracıyla kaza yapması sonucu, yaralamalı trafik kazasına sebebiyet verdiği, 5237 sayılı TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında, alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu, somut olayda ise katılan ...'ın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı olacak şekilde yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi dikkate alındığında, sanığın yalnızca bilinçli taksirle yaralama suçundan mahkum edilmesi gerektiği halde, aynı zamanda trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.