8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2.Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3.Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında esastan red kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, parkta oynamakta olan 11 yaşındaki mağdur çocuğu kollarından çekerek zorla metruk binaya götürerek cinsel istismarda bulunduğu, yoldan geçmekte olan tanığın ihbarı üzerine görevlilerin mağdur çocuğu aldıkları iddiasına ilişkindir.

2.Görevlilerce düzenlenen 14.02.2020 tarihli tutanakta, ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde ... adlı şahsın, Arda İsmet Akter adlı çocuk ile birlikte metruk binada bulundukları, müdahale üzerine mağdur çocuğun alındığı belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suçun sabit olduğu kabul edilerek cinsel amaçla mağdur çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesinin kararında usul ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı kabul edilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Ceza miktarı itibariyle uygulanmasında yasal imkansızlık bulunan lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik kararda isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen tutanak, mağdur çocuk ve tanık beyanları, sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Ancak, sanığın adli sicil kaydındaki Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/311 Esas 2021/191 Karar sayılı ilamının, suç tarihi olan 14.02.2020 tarihinden sonra 08.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasında, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde tekerrür uygulanır." hükmü karşısında, söz konusu ilamın, tekerrüre esas alınamayacağı, ancak suç tarihinden önce 20.12.2011 tarihinde kesinleşen Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/105 Esas ve 2011/347 Karar sayılı ilamının esas alınabileceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin sekizinci fıkrasına; "Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/311 Esas ve 2021/191 Karar sayılı kararı ile verilen 5 ay hapis cezası" ibaresinin çıkartılarak yerine; "Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/105 Esas ve 2011/347 Karar sayılı kararı ile verilen 15 yıl hapis cezası" ibaresinin yazılması suretiyle Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.