12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Niğde 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/354 Esas, 2016/310 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığın sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2020 tarihli ve 2016/255672 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Kusura ve eksik incelemeye ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; Katılanlar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü:

1.21/10/2014 tarihinde sanık ...'nin yönetimindeki 51 HT 518 plakalı ... içerisinde katılanlar ..., ..., ..., ... ve maktül ...'un bulunduğu ve asker uğurlamasından döndükleri; ... Barajı Mevkiin'de sanığın, aracın hakimiyetini yitirmesi sonucunda meydana gelen trafik kazasında yapılan alkol muayenesinde 158 promil alkollü olduğunun tespit edildiği; ... içerisinde bulunan ... ve ...'ın basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve yaşamlarını tehlikeye sokacak; ... ve ...'nin ise basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek ve yaşamlarını tehlikeye sokmayacak şekilde yaralandıkları; maktül ...'un ise 01/11/2014 tarihli ölü muayene tutanağına göre trafik kazası sonucu oluşan beyin kanaması, solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu öldüğü tespit edilmiştir.

2.Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanık ...'nin; kurallara aykırı şekilde yolcu taşıdığı idaresindeki otomobil ile meskun dışı mahaldeki yolda gece vakti seyir halindeyken seyrini aracının teknik özellikleri ve yol şartlarına göre ayarlamadığı,olay mahalline geldiğinde şeridinde kalarak seyrini sürdürmesi gerekirken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve yolun sağ kısmındaki kayaya çarpması ile neticelenen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden; Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve incelenen dosya kapsamına göre, sanığın asli kusurlu olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazları reddedilmiştir. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2021 tarihli ve 2021/19-11 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekâlet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak sanıkların veya tarafların adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usûlünce açılan ve avukat tarafından takip olunan dava dosyası adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava dosyası için ayrı ayrı tayinini öngörmüş bulunmaktadır. Buna göre ayrı ayrı dava açılmadıkça vekalet ücretinin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün değildir."

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen anılan kararı dikkate alınarak yapılan incelemede; kendilerini aynı vekille ve tek vekaletname ile temsil ettiren katılanlar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/354 Esas, 2016/310 sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.