6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan hakkında kesin nitelikte adli para cezası verilmiş ise de; kasten yaralama suçunun yağmanın unsuru olduğu ve temyiz konusu fiilin bir parçası ile ilgili olarak verilen anılan bu hükmün incelenmesinde zaruret bulunduğu anlaşılmakla, sanığın katılanlara yönelik kasten yaralama eylemlerine ilişkin olarak hakkında verilen kesin nitelikteki hükümlerin kaldırılması ile yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Horosan Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2016 tarihli ve 2016/30 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında katılanlara yönelik nitelikli tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 6136 sayılı Yasanın 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2.Yapılan yargılama sonucu Horosan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a)Nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c)6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan, 6136 sayılı Yasa'nın 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. GEREKÇE

Aynı eylemden dolayı bir vasfından ek kovuşturmaya yer olmadığına dair (kyok) karar verilmesi bir başka vasıflandırma yapılarak iddianame düzenlenmesi halinde Cumhuriyet savcısının iradesinin aynı eylemden dolayı dava açmaya yönelik olduğu kabul edilerek ve eylemin vasıflandırmasının mahkemece yapılacağı gözetilerek; sanık hakkında Horosan Cumhuriyet Başsavcılığınca 2015/393 soruşturma numarası üzerinden 11.02.2016 tarihinde yağma suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hüküm ifade etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde taraflar arasında önceye dayalı traktör alımı-satımı nedeniyle kavga çıktığı, sanığın katılanların ikametine alım-satım nedeniyle fark ücreti almak için gittiği, katılanların kabul etmemesi üzerine aralarında başlayan kavga sırasında sanığın belinden silah çıkartarak ve ..., ... ve ...'ya yönelik olarak parayı tahsil amacıyla tehdit ettiği ve katılanları darp ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; sanığın eylemlerinin sübûtu hâlinde yağma suçu yahut 5237 sayılı Kanun'da düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Horosan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.