3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mahkumiyetine dair sanığın yokluğunda tefhim olunan kararda müracaat şekli açıkça gösterilmemiş, temyiz süresinin başlangıcı konusunda da yanıltıcı bir ifade kullanılmış olup, Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 30.01.2007 ..., 2007/3-9 esas ve 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve Anayasa’nın 40. maddesi hükümlerine göre kararda yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir. Buna rağmen tefhim olunan kararda yasa yolu şekli gösterilmemiş olup belirtilen yasa maddelerine aykırı davranılmış olmakla, bu durum 5271 sayılı CMK’nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni teşkil edeceğinden ve bu durumda yasa yolu süresinin işlemeye başlayacağından söz edilemeyeceğinden, ayrıca sanığa Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligatın da usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 08.05.2007 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde; I- Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılıktan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak; Suç tarihi ve 5237 sayılı yasanın 7/2 hükmü gözetilerek 5252 sayılı yasanın 5/2 maddesi hükmü uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 2. bend birinci paragragındaki 489 TLnin 450 TL ye, ikinci paragrafındaki 407 TL nin ise 375 TL ye indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

1.Mağdur’un geçici ve kati tüm doktor raporları birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilip suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’da belirtilen ölçütlere uygun raporu aldırıldıktan sonra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi hükmü uyarınca önceki ve sonraki yasanın tüm hükümleriyle birlikte somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterildikten sonra lehe yasanın uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2.5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan aynı yasanın 51/3 maddesine göre şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar tatbikine karar verilmesi,

3.5237 sayılı TCK’da cezaların içtimaına dair bir hüküm bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.