3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanıklar müdafiinin, duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. Maddesi gereğince reddine,

1.Sanıklar hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün; 21/7/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1. Maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2.Sanıklar hakkında nitelikli yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İddia, savunma, yeminle dinlenen tanık beyanları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesiyle: olaydan önce sanıklardan ...’in eşinin mağdur sanık ... tarafından dövüldüğü bu konuyu konuşmak üzere sanıklar ..., ... ve ...’in, ...’nın kullandığı araçla yolda gittikleri sırada yolda ... ve ...’le karşılaştıkları, aracı durdurarak indikleri, sanıklardan ..ve ...’in ...ya vurduğu bu sırada mağdur ...’in kimin tarafından vurulduğu kesin olarak tespit edilemeyecek şekilde darbe alarak yere düşüp başını kaldırıma çarpması sonucu post travmatik nedeniyle uzuv tatili oluşturacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla;

a)Tüm çabalara rağmen mağdur ...’in kimin tarafından yararlandığı kesin olarak tespit edilemediğinden sanıklar Recep ve Mehmet hakkında 765 sayılı TCK’nın 463. maddesi’nin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Faili belli olmayacak şekilde ittirilip yere düşen mağdurun kafasını yere çarptığı olayda, neticenin kastı aştığı anlaşıldığından 765 Sayılı TCK’nun 458. maddesinin uygulanması gerekirken yetersiz gerekçe ile uygulanmamasına karar verilmesi, c-) Kabule göre de; Sanıkların yumruk ve tekmeyle vurup uzuv tatili oluşacak şekilde yaralamak şeklinde kabul edilen oluşa göre, öncelikle lehe yasanın tespit olunması gerektiği, somut olaya göre 765 sayılı TCK'nun 456/3. maddesi uygulamasında madde de 5 ila 10 yıl arasında hapis cezasının öngörüldüğü, 5237 sayılı TCK'nın 87/2-b-son maddesinde ise 5-9 yıl arasında hapis cezasının öngörüldüğü gerek 765 sayılı TCK, gerekse 5237 sayılı TCK. hükümlerinin uygulanmasında sonuç hapis cezasının 4 yıl 2 ay olduğu bu şekilde yapılan lehe yasa değerlendirmesinden sonra 765 sayılı TCK'nun 31. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin karşılaştırmasının yapılması gerektiği, bu halde de yine 5237 sayılı yasanın 53. maddesinin sanıklar lehine olduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında lehe yasa olan 5237 sayılı TCK. hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.