12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde, meskun mahalde kullandığı otomobili ile gerisinde yaya geçidi levhası bulunan Anadolu Caddesinin en sol şeridinde seyir halinde iken, ışık kontrolsüz yaya geçidi üzerinde, yaklaşan aracın hız ve yakınlık durumunu dikkate almadan birden yola çıkan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu kazada, sanığın kusurunun derecesinin tali niteliği aşacak şekilde ölen ile eşit oranda tespit edildiği, bu nedenle temel cezanın alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bilirkişi raporlarına, sanığın kusurunun olmadığına, kazaya sarhoş olan ölenin neden olduğuna, alt sınırdan gerekçesiz olarak uzaklaşıldığına; katılanlar vekilinin de, eksik inceleme yapıldığına, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğuna, sanığın tam kusurlu olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın kazanın oluşumunda ölen ile birlikte eşit derecede kusurlu olduğu, mahkemece sanığın dosyaya yansıyan iyi halinden dolayı cezasında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı halde; sanığın olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına, olayın oluş şekli ve sonuçlarına, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ile sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.