12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanığın kasti suçtan geçmiş mahkumiyeti ve hapis cezasının seçenek ceza olan adli para cezasına çevrilmiş olması nedenleriyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına karar verilmiş ve geçmiş mahkumiyetinin 765 sayılı TCK döneminde verildiği ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelendiği, erteleme tarihinden itiraren 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi gereğince kanundaki sürenin geçmesi nedeniyle esasen vaki olmamış sayılması nedeniyle dayanak yapılamacağı anlaşılmış ise de tayin olunan adli para cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezasından çevrilmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.06.2009 tarih ve 2009/9-116 esas, 2009/172 sayılı kararı uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararının sonucu itibariyle isabetli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, sanığın zararı giderdiğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.