2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "nafaka" davası ile "boşanmaya" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın tüm, davacı-karşı davalı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Dava süresince geçerli olan nafaka, Türk Medeni Kanununun 169'uncu maddesi çerçevesinde tayin olunacak tedbir nafakasıdır. Davacı-karşı davalı (kadın) tarafından açılan nafaka davası, Türk Medeni Kanununun 197'nci maddesine dayanmaktadır. Kadın, ayrı yaşamakta haklı görüldüğüne ve bu husus dosya kapsamı ile gerçekleştiğine göre, asıl davanın kabulü suretiyle takdir edilen tedbir nafakasının, kararın kesinleşmesiyle sınırlandırılması yasaya aykırıdır. Bu madde gereğince tayin edilen tedbir nafakası, ancak koşulların değişmesi halinde ve istem üzerine kaldırılabilir (TMK. md. 200). Bu husus nazara alınmadan takdir edilen nafakanın " kararın kesinleşmesiyle" sınırlandırılması doğru olmamıştır. Ne var ki kanuna uymayan, bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç yoktur. Öyleyse, hükmün bu bölümünün düzeltilmesi uygun bulunmuştur (HMK. md. 438/7).