12. Ceza Dairesi

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 40, 72, CMUK'un 326/son, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: ...'nin öldüğü ...'ın yaralandığı olayda, ...'ın şikayeti olmaması nedeniyle sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 455/2 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi kapsamında bulunduğu, lehe Kanun değerlendirmesinin 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi yerine anılan Kanunun 85/2. maddesi ile yapılması, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının miktarına göre sonuca etkili görülmemiş, sanık hakkında tayin olunan sonuç cezaya göre CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği düşünülmeden, tayin edilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının kazanılmış haktan bahisle 1 yıl hapis cezasına indirilmesinden sonra cezanın adli para cezasına çevrilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin dava zamanaşımının uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına,

CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Güvence bedelinin, 5271 sayılı CMK'nın 113/1(b), 115/3. maddeleri uyarınca geri verilmesi yerine yazılı şekilde sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki güvence parası ile ilgili (11) nolu paragrafın hükümden çıkartılarak, yerine "sanığın yatırmış olduğu 500 TL kefalet parasının 5271 sayılı CMK'nın 113/1(b), 115/3. maddeleri uyarınca geri verilmesine" cümlesi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.