2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve müşterek çocuk Elif için takdir edilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dava, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan “üç yıllık fiili ayrılık” sebebine dayandığı ve bu madde şartları gerçekleştiği halde, hükümde boşanmanın sebebi olarak bu madde yerine Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinin gösterilmesi doğru değil ise de, hüküm sonucu bakımından usul ve yasaya uygun bulunduğundan açıklanan yanlışlık sonuca etkili görülmemiş, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2.Davacının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Müşterek çocuklardan 10.11.1995 doğumlu Elif’in dava süresince babasının yanında olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus nazara alınmadan bu çocuk için davalı (anne) yararına, dava tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç yoktur. Bu sebeple bozma yapılmamış, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK.md.438/7).