8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Buldan Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına (sanık ... hakkında 2 kez) karar verilmiştir. Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

1.Sanık ...'in temyiz istemi suça konu taşınmazı kira ilişkisine dayanarak kullandığına, taşınmazın sonradan satılması hususunda tarafına bilgi verilmediğine taşınmazın yeni sahibini öğrenince taşınmazı boşalttığına, eski malik ile yeni malik arasındaki hukuki ihtilaf nedeniyle cezalandırılmasının hukuki olmadığına, diğer sanık ... malik gibi hareket ettiğinden mahkumiyet hükmü kurulmasına karşın kendisininde aynı şekilde cezalandırılmasının çelişki yarattığına, uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna, vesaireye ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz istemi sanık ...'ın akli dengesi yerinde olmadığından suça konu taşınmazı gidip işgal ettiğine, kendisinin söz konusu taşınmazı kiraya vermediğine beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olup eksik incelemeyle verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmamasına karşın sanığın eyleminin sabit kabul edilerek koruma ve tedavi tedbirine karar verilmesinin hukuksuz olduğuna, taşınmazı kiraya verenin suçlu olduğuna, kiracının taşınmazın malikini araştırma yükümlülüğünün bulunmadığına kiracı olarak taşınmazı kullanan sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

Dava konusu olay katılanın, sanık ...'a ait ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 107 Ada, 13 nolu parseli 26.09.2012 tarihinde tapudan satın aldığı, sanık ...'ın söz konusu taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkı sona ermesine rağmen malik gibi hareket ederek evi sanık ...'a kiraya verdiği, söz konusu evin eklentisi olan depoları ise sanıklar ... ve ...'e kiraladığı bu suretle sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri, sanık ...'ın katılana ait evin giriş kapısının yanında sağ tarafta bulunan camı kırarak mala zarar verme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Katılan 26.09.2012 tarihinde icra kanalıyla suça konu taşınmazı satın almıştır. Sanıklar ... ve ... suça konu taşınmazı diğer sanık ...'la aralarındaki kira ilişkisine dayanarak kullandıklarını savunmuşlardır. Sözü edilen kira ilişkisinin mülkiyetin icra satışıyla katılana geçtiği tarihten önce mi sonra mı yapıldığı hususu dosya kapsamında açık bir şekilde belirlenememiştir. Bu itibarla sanıklar ... ve ...'in taşınmazı kiralayarak kullandıkları ve sanık ...'ında taşınmazı kiralamak suretiyle kullandırdığı hususu sabit ise de sözü edilen kira akdinin yapıldığı tarihin kesin bir şekilde belirlenememesi nedeniyle sanıkların dava konusu taşınmazı bir hakka dayanmaksızın tecavüz etme fiilini gerçekleştirdiklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin somut delil elde edilemediğinden beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; Sanık savunması ve kovuşturma aşamasında dinlenen tanık beyanlarından sanığın mala zarar verme suçunu işlemediği anlaşılmakla hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1 ve 2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararına yönelik sanıklar ...,... ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.