3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı dilekçesinde davalı ile evli olup ayrı yaşadıklarını beyan ederek 750 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın ayrı yaşamada haklı olduğunu ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

TMK'nun 197/2.maddesine göre “birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyor ise, hakim eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.” Aynı kanunun 186/3.maddesinde “eşler birliğin giderlerine güçleri oranında ... ve mal varlıkları katılırlar.” Davacı, davalı eşinin kendisine kötü davrandığını iddia ettiğine ve davacı tanığı da bu yönde ifade verdiğine göre ayrı yaşamada haklılık kanıtlanmış olmaktadır.

Öyle ise mahkemece yukarıda ki ilke ve esaslar gözetilerek TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak ayrı yaşamada haklı olduğu anlaşılan davacı kadın yönünden uygun bir tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.