3. Hukuk Dairesi

Dava dilekçesinde 1.606,72 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davacının idare mahkemesinde açtığı davanın kabul edilmesi nedeniyle davalı idarece davacıya 4.846,63 TL ödendiği, ancak hükmün Danıştay 11.Dairesinin 27.1.2004 tarihli ilamı ile bozulması üzerine davalı idarenin asıl alacak miktarıyla birlikte 1.606,73 TL faiz miktarının davacıdan tahsilini istediği, davacının da bu bedeli ödediği, oysa ki faiz isteminin yasal dayanağının bulunmadığı ve davalı idarenin sebepsiz olarak zenginleştiği ... sürülerek faize ilişkin miktarın istirdatına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davadaki istem BK'nun 61-66.maddelerinde düzenlenen sebepsiz zengğinleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir. Dosya kapsamından davacıya mahkeme kararı uyarınca ödenen bedelin hükmün bozulması nedeniyle peşin olarak geri ödendiği, idarece hesaplanan faizin ise taksitlendirildiği ve son taksidin 15.5.2006 tarihinde idareye ödendiği anlaşılmaktadır. Eldeki bu dava ise 5.5.2009 tarihinde açılmıştır. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davaları BK'nun 66.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımına tabdir. Faize ilişkin son taksidin ödendiği tarih ile dava tarihi arasında ise üç yıla yakın süre geçmiştir. Mahkemece davalının cevap dilekçesinde zamaşımı itirazında bulunduğu, son ödeme tarihi ile dava tarihi arasında da bir yıllık sürenin geçtiği gözetilerek davanın bu noktadan reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.