6. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. ... 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2017/262 Esas, 2018/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16.

Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2020/2176 Esas, 2022/1450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüyle, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası nedeni ile hapis cezasının 2 yıl 7 ay 7 gün yerine 1 yıl 19 ay 7 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi nedeniyle, istinaf yoluna başvurulan kararın (D) bendindeki 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası" ibaresinin çıkartılarak yerine "2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanığın atılı suçu işlemediği ve işlediği yönünde şüphe bulunduğuna, bu nedenle beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdur sanıklar ..., M.T., ve M.E.K.'nin akraba oldukları ve aralarında tarla meselesi yüzünden husumet bulunduğu, suç tarihinde mağdur sanıklar M.T., S.T., M.T. ile aracında mağdur çocuklar R.T. ve H.T. ile araç içerisindeyken, sanıklar ... ve M.E.K.'nin karşılaştıkları, sanık ... ve M. E. K.'nin araçlarından inerek bagajdan tabanca ve tüfek çıkardıkları, sanık ...'nın tabanca ile, sanık ...K.'nin ise tüfekle korkutmak amacıyla ateş ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların üzerilerine atılı tehdit suçunu işledikleri kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, ileri sürülen başkaca istinaf nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmadığı, ancak sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası nedeni ile hapis cezasının 2 yıl 7 ay 7 gün yerine 1 yıl 19 ay 7 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi nedeniyle, istinaf yoluna başvurulan kararın (D) bendindeki 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası" ibaresinin çıkartılarak yerine "2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2020/2176 Esas, 2022/1450 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeler kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.