9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2013 tarihli ve 2012/165079 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Yetkisizlik kararıyla dosyanın gönderildiği Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2013/204 Esas, 2014/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kesin ve inandırıcı deliller ile desteklenmeyen katılan iddialarının soyut ve gerçek dışı olduğuna, sanığın katılanı istismar etme kastı bulunmadığına, sanığın aksi ispatlanmamış tutarlı beyanlarına itibar edilerek hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezanın usul ve kanuna aykırı şekilde alt hadden ayrılarak verildiğine ve uygulanması gereken indirimlerin uygulanmadığına, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve diğer hususlara ilişkindir.

Suç tarihinde saat 02.00 sıralarında Samsun-İstanbul arasında yolcu taşıyan muavinlik yapan sanığın, katılan ...'nın oturduğu 41 numaralı koltuğun arkasında oturan kişileri "Siz ön tarafta oturun, ben burada uyuyacağım" diyerek ön koltuklara gönderdiği, bir süre sonra otobüsün iç ışıklarının söndüğü, karanlıktan da faydalanan sanığın, oturduğu arka koltuktan elini uzatıp, ön koltukta oturan katılan ...'nın penyesinin boğaz kısmından elini içeri sokmaya çalıştığı, katılanın uyanması üzerine elini geri çektiği, bir süre sonra tekrar katılanın penyesinin boyun kısmından elini içeri sokup göğüslerine dokunmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, katılan ...'nın alınan raporunda beden ve ruh sağlığının bozulmadığının tespit edildiği, sanık ...'in üzerine yüklenen suçlamayı kabul etmediği, Mahkemece sanık hakkında teşdiden mahkumiyet kararı verildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, cezanın teşdiden verilmesi ve takdiri indirim uygulanmama gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu anlaşıldığından Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2013/204 Esas, 2014/134 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.