12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin kamyonet sürücüsünün tam kusurlu olduğuna ve sair temyiz itirazlarının reddine ancak; 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinde suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, hapis cezasının paraya çevrilebileceği belirtilmiş olmasına karşılık, meydana gelen kazada ölenlerin mirasçılarının şikayetçi olmadığı gözetildiğinde tali kusurlu olan, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan ve yargılama sürecindeki davranışları lehine değerlendirilen sanık hakkında yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile hapis cezasının paraya çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.