6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira ilişkisi nedeniyle verilen bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı NHR Pet. Gıda Eğl. İnş. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacının dahili davalı Çavuşoğlu San. Ve tic. Ltd. Şti.'ne borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının Çavuşoğlu San. ve Tic. Ltd. Şirketinden araç kiraladığını, araç kiralanmasına karşılık 25.000 TL tutarında bono verdiğini, bononun adı geçen tarafından davalı NHR Ltd.Şti.ye ciro edildiğini, davacının araçla kaza yaptığını, aracın kaskosu olduğunun söylenmesine rağmen hasar bedelinin sigorta şirketinden karşılanmayarak, ciro edilen bono takibe konmak suretiyle karşılanmak istendiğini belirterek davacının bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiş, davalılar vekili alacaklarının senede dayandığını belirterek davanın reddini savunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nın 4. maddesinde '' Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler '' düzenlemesiyle sulh hukuk mahkemelerinin görevi belirlenmiş, yine aynı kanunun 1. maddesinde '' Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir '' hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda görev kurallarının yargılamanın her aşamasında dikkate alınacağı, dava tarihi itibarıyla görevli mahkemenin de sulh hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasının incelenerek karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.