12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanığın 27.09.2009 günü saat 23:00 sıralarında Atakum yönüne doğru seyir halinde iken Büyükşehir Belediyesi kavşağı yakınında yolu karşıdan karşıya geçmeye çalışan ve 209 promil alkollü olduğu tespit edilen yaya ...’e çarparak 28.09.2009 günü ölümüne neden olduğu ve durmadan olay yerinden uzaklaştığı olay nedeniyle alınan 23.12.2009 tarihli trafik bilirkişisi raporunda kazanın yaya geçidinin orta refüje yakın kısmında meydana geldiğinin; 27.9.2009 günü saat 03:30 itibariyle tanzim edilen tutanakta ölenin kaldırımla yolun kesiştiği yerde yattığının bildirilmesine ve söz konusu bilirkişi raporu ekindeki fotoğraflarda çarpma noktasının yaya geçidi üzerinde gösterilmesine karşın sanığın tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi, oluşa ve dosya kapsamına göre çelişkili görüldüğünden Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairsinden rapor alınarak, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2.28.09.2009 günü saat 06:30 itibariyle 136 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın olaydan sonra evine gidip, eşi uyuduktan sonra iki duble rakı içtiğini, olay anında alkollü olmadığını savunmasına karşın, kolluk aşamasında, sanıktan sonra dinlenmiş olan eşi ...’nın ifadesinde “eşim yattı, alkol falan almadı” şeklindeki beyanı gözetilmeksizin, sanığın savunmasına itibar edilerek, hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanmaması,

Kabule göre de;

1.Olay yerini terk eden, olay yerindeki ... parçalarından hareketle araştırma sonucu yakalanan ve sorumluluğunu kabul etmeyen sanık hakkında oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile asgari hadden ceza tayini,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından, temel cezanın belirlenmesinde "sanığın amaç ve saiki, kastı" gerekçesinin gösterilmesi,

3.Katılanlar...adlarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.