9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 ayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istekğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2014/61 Esas, 2014/708 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay hapis ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.10.2018 tarihli ve 14-2015/192993 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Otelde kaldığı sırada şikâyetçi ile tanıştığını ve yakınlaştığına, olay anında şikâyetçiyi gördüğünde selam verdiğine ve omzuna dokunup konuştuğuna, otelin yemekhanesinde, kalabalıkta şikâyetçiyi taciz etmesinin mümkün olmadığına, mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğine, lehine olan hükümlerin ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Yabancı uyruklu mağdurun ... ... otelde turizm amaçlı olarak konakladığı, sanığın da aynı amaçla aynı otelde bulunduğu olay tarihinde güvenlik kamerası kayıtlarının yer aldığı dosyadaki CD kayıtlarından da açıkça anlaşılacağı üzere sanığın olayın akış seyrine göre peşi sıra gelişen eylemleri ile öncelikle Restoran bölümünde oturan kadın mağdurun öncelikle kasten cinsel saldırı amaçlı olarak koluna dokunduğu ve daha sonra da hafifçe saçını okşadığı, masasına gidip tekrar geri dönerek ona bir şeyler söylediği ve ardından yanağından makas alırcasına onun yanağına dokunduğu, sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği eyleminin zincirleme suç kapsamında olmadığı, suç kapsamında değerlendirilemeyeceği, fiiler arasında yeterli zaman farklılığının oluşmadığı, sanığın birden fazla gerçekleştirdiği bu eyleminin suç kastının yoğunluğu anlamında temel cezasının tespiti sırasında dikkate alınmasının gerektiği, suçlamayı reddeden sanığın savunmasının, mağdurun yukarıya aynen alınan açık beyanını doğrulayan görüntü kayıtlarıyla da desteklenmesi karşısında yapılan yargılama sonucu aksinin kesin olarak kanıtlandığı yasal ve vicdani kanısıyla sanığın sabit olan eylemine uyan TCK nun 102/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına ilişkin aşağıdaki hüküm kurulmuştur" şeklinde karar verilmiştir, IV.

GEREKÇE

Dosya içerisinde bulunan ve Mahkemesince duruşmada izlenerek tutanağa geçirilen otele ait CD kayıtlarına göre; sanığın şikâyetçinin sadece omzuna farklı zamanlarda iki kere dokunduğu, saçına ve yüzüne dokunmadığının tespiti karşısında, sanığın eyleminin cinsel amaç taşıdığı hususunun şüphede kaldığı, bu hali ile devamlılık ve ısrar içeren eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2014/61 Esas, 2014/708 Karar sayılı kararına yönelik sanıgın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.