6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli silahtan sayılan aletin mağdura tehdit amacıyla gösterilmesi şeklindeki eylemin silahla tehdit suçunun yasal unsurlarını oluşturduğuna, İlişkindir.

Sanık hakkında, eline almış olduğu adli emanetin 2015/477 sırasına kayıtlı bıçağı göstererek mağdur ...'ı tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdurun ifadesi, sanığın ikrar içeren savunması, tanık H.U.'nun beyanı, adli emanetin 2015/477 sırasına kayıtlı bıçak ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği ve eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek, şikâyet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

Sanığın, mağduru çekmeceden aldığı bıçağı göstermek suretiyle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit niteliğinde olduğu halde, aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak kabul edilerek, şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.