9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/371 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararıyla sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bendi ve 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/366 Esas, 2023/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sanığın suçu işlediği yönündeki tek delilin mağdure beyanı olduğuna, sanığın suç işlediği kabul edilirse cinsel istismar değil cinsel taciz suçunun oluştuğuna,5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezada artırım yapılmasının hatalı olduğuna,aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdur ...'ın gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde yine kendi yaşlarında bulunan tanık ... ile ...'ta bir bankta oturdukları sırada sanık ...'ın yanlarına geldiği, her ikisinin de cep telefonlarını aldığı, akabinde mağdure Berfinnaz'a bıçak gösterip tehdit ederek onu yanına alıp birlikte yürümeye başladıkları, sanığın tehditlerinden korkan mağdurenin arkadaşın olan ...'ın olay yerinden ayrıldığı, sanığın mağdureyi ... ilçesi civarında Kızılkanat Sitesi isimli konut grubuna götürdüğü, mağdureyi içeriye soktuğu, burada pantolonunu sıyırarak cinsel organını mağdurenin tutmasını istediği, mağdurenin sanığın isteğine boyun eğerek onun penisini yaklaşık 5 dakika tuttuğu, mağdurenin beyanına göre bu sırada sanığın cinsel organından sıvı geldiği, akabinde sanığın mağdurenin göğsüne, kalça kısmına, cinsel organı ve kollarına dokunduğu, mağdurenin pantolonu üzerinden onun cinsel organını okşadığı, mağdureden pantolonunu sıyırmasını istediği, mağdurenin buna mukavemet gösterdiği, sanığın çakıyı çıkarırım demesi üzerine mağdurenin dizine kadar pantolonunu indirdiği ve iç çamaşırını da aynı şekilde sıyırdığı, sanığın parmağıyla mağdurenin cinsel organına dokunup okşadığı, ayrıca dudağından öptüğü, bunları yaparken devamlı çakısını gösterdiği, telefonunu vermem diyerek tehditlerine devam ettiği, sanığın eyleminin 10-15 dakika kadar sürdüğü, akabinde mağdurenin bir fırsatını bularak sanığın elinden kurtulup orada gördüğü bir kadınla yanındaki adamın arkasından yürüyerek siteden çıktığı, sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ile arkadaşının önce cep telefonlarını alarak hile kullanıp mağdurun kendisi ile gelmesine mecbur bırakıp yine silahtan sayılan bıçak gösterip tehdit suretiyle mağduru alıkoyduğu ve daha sonra götürmüş olduğu Kızılkanat sitesi isimli site içerisinde cinsel saldırı eyleminde bulunduğu ve atılı suçları bu şekilde işlediği" kabul edilerek hükümler kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile yargılama gideri hesaplanırken 1997 TL katılan mağdure zorunlu vekil gideri ve 1060 TL tutarında iki adli tıp rapor giderinin yargılama giderine dahil edilmeyerek eksik yargılama giderine hükmedilmesinin telafisinin mümkün olmadığı şeklinde eleştiriler dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

1.Mağdure beyanları, tanık anlatımları, adli raporlar, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın işlediği suçun sabit olduğu ve eylemlerin sarkıntılık düzeyini aştığının anlaşıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/366 Esas, 2023/377 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.