9. Ceza Dairesi

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kayden 09.08.2004 doğumlu olup bozmadan sonra mahkemece beyanının alındığı 28.03.2023 tarihli duruşmada reşit olan mağdurenin ifadesinde şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2020 tarihli ve 2020/1453 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/225 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/1406 Esas, 2021/1475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/1406 Esas, 2021/1475 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/1964 Esas, 2022/8833 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın aşamalarda mağdurenin on yedi yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikte tanık beyanları, Uludağ Üniversitesi Sağlık Kuruluşları Adlî Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 30.10.2020 tarihli adlî raporda mağdurenin 27.08.2020 tarihi itibarıyla kemik yaşı olarak on sekiz yaşını bitirmiş olduğu kanaatine varıldığının bildirilmiş olması, sanık ile mağdure arasındaki mağdurenin yaşına ilişkin konuşmalar, tespit edilen ilk ilişki tarihi itibarıyla on dört yıl on ay yirmi beş günlük olan mağdurenin on beş yaşını bitirmek üzere olması, dosya arasında bulunan mağdureye ait fotoğraflar ve heyetçe izlenen ifade CD'sindeki görünümü ile tüm dosya içeriği nazara alınarak hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğundan bahisle bozma kararı verilmiştir.

5.Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/9 Esas, 2023/77 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmına uyularak sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.05.2023 tarihli ve 9-2023/59556 sayılı, mağdure vekilinin dilekçesinde temyiz sebeplerini göstermemesi nedeniyle temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın on sekiz ay tutuklu kaldığına ve daha lehine olduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihlerinde on beş yaşından küçük mağdurenin vücuduna birden fazla kez organ sokmak sureti ile cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın mağdurenin rızası dahilinde birden fazla kez cinsel ilişki yaşadıklarını ikrar ettiği, mağdurenin sanığın yanına kaçmasından sonra ailesinin suç duyurusunda bulunması ve gebeliğinin tespiti ile intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın aşamalarda mağdurenin on yedi yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikte tanık beyanları, Uludağ Üniversitesi Sağlık Kuruluşları Adlî Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 30.10.2020 tarihli adlî raporda mağdurenin 27.08.2020 tarihi itibarıyla kemik yaşı olarak on sekiz yaşını bitirmiş olduğu kanaatine varıldığının bildirilmiş olması, sanık ile mağdure arasındaki mağdurenin yaşına ilişkin konuşmalar, tespit edilen ilk ilişki tarihi itibarıyla on dört yıl on ay yirmi beş günlük olan mağdurenin on beş yaşını bitirmek üzere olması, dosya arasında bulunan mağdureye ait fotoğraflar ve heyetçe izlenen ifade CD'sindeki görünümü dikkate alınarak hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi uyarınca değişen suç vasfına göre sanığın üzerine atılı suçun reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna vücut verdiği bu eylemin ise şikâyete tabi olduğu ve kovuşturma aşamasında mağdure ile babası Mikail'in vaki şikâyetlerinden vazgeçtikleri anlaşıldığından sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Kayden 09.08.2004 doğumlu olup bozmadan sonra mahkemece beyanının alındığı 28.03.2023 tarihli duruşmada reşit olan mağdurenin ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, temyiz ret sebebi yönünden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Karar başlığında suç tarihinin 04.07.2019 tarihi sonrası yerine 07.08.2019 gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesi gerekçesi, Yargıtay bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiinin beraat kararı verilmesine ilişkin temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiş, sanık hakkında kurulan hükümde eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/9 Esas, 2023/77 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.