7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.)Sanıklar hakkında hapis cezasının asgari hadden uygulanmasında gösterilen aynı gerekçe ile adli para cezasında teşdit uygulanması,

2.) TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasında sanıkların mahkemeye saygılı tavırları lehlerine takdiri indirim nedeni olarak kabul edildiği halde, “yargılama aşamasındaki tavırları dikkate alındığında bir daha suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizde vicdani kanaat oluşmadığından” bahisle gerekçede çelişki oluşturacak şekilde hapis cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 51/1 maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3.) Cezaların kişiselleştirilmesi bakımından sanıkların sosyal ve ekonomik durumları ayrı ayn değerlendirilip gözetilmeden işyeri sahibi olan ve çalışan sanıklar hakkında aynı miktarda adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık V.. K.. müdafii ile sanıklar H.. Ö.. ve T.. Ö..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 saydı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

İşyeri çalışanları olan sanıklar H.. Ö.. ve T.. Ö..'nın akaryakıtın kaçak olup olmadığını denetleme ve kontrol imkanı bulunmadığı, bu durumda işyeri sahibi sanık V. K.'nun suçuna iştirak ettikleri şüpheli kaldığından, atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu sanıklarla ilgili kararına katılmıyorum.