12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan yaklaşık bir saat sonra düzenlenen rapordan 215 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, olay günü saat 20:10 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki ... ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, önünde ilerlemekte olan traktörü sollamak için karşı yol şeridine geçtiği sırada, karşı taraftan gelmekte olan ... isimli kişinin idaresindeki motosiklet ile çarpışması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, olayda sanığın bilinçli taksirli olmadığına ve sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, ölü ve yaralı sayısı ile yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın meydana gelen olayda asli kusurlu olduğunun teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, bir kişinin ölmesi ve şikayetçi olan bir kişinin kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi 5 olacak şekilde yaralanması hususu dikkate alındığında, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayin edilmesi, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.